تبلیغات
کشاورزی - مریم گلی
 
لوگو


مقالات کشاورزی ، سموم کشاورزی ، آفات و بیماری ها ، علف های هرز ، گیاهان دارویی

PageRank
نویسندگان
آمار بازدید
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • تعداد کل پست ها :
کشاورزی
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               تبلیغات                 
جمعه 29 مهر 1390 :: نویسنده : علیرضا

مریم گلی :

نام علمی : Salvia officinalis


نام عمومی : Garden sage True sage

نام انگلیسی : Sage

نام خانواده : Labiatae ( نعنا )

گیاهشناسی :

مریم گلی ،‌گیاهی علفی است به ارتفاع تا 60 سانتیمتر . برگ های این گیاه متقابل و به رنگ سبز روشن است ،‌هم چنین گلبرگ های تحتانی برگ ، برجسته هستند. دو نوع برگ در طول ساقه وجود دارند ،‌برگهای فوقانی گیاه که کوچک ، نوک تیز و بدون دمبرگ هستند و برگ های قاعده ی ساقه ، بیضوی ، دندانه دار ، نوک تیز ،‌بزرگتر و دارای دمبرگ دراز می باشند.

گل های این گیاه اکثراً به رنگ آبی مایل به بنفش و گاهی سفید رنگ بصورت 3 یا 4 تایی در قسمت های فوقانی ساقه ٰ، با فواصلی قرار گرفته اند. قسمت های مورد استفاده ی گیاه ،‌عمدتاً برگ های آن است؛‌ولی گاهی سرشاخه های گلدار ،‌در نمونه های بازار دارویی ،‌در میان برگ ها دیده می شود. برگ ها را می توان در فصل بهار و یا تابستان جمع آوری کرد. مریم گلی در بعضی نقاط ایران کشت می شود.

تاریخچه :

مریم گلی یکی از معدود گیاهانی است که تاریخچه ی بسیار گسترده ای دارد. اززمان امپراطوری دوم ،‌بعنوان نوش دارو عملاً برای درمان هر دردی مصرف می شده ؛ و در دوران قرون وسطی آن را دارای قدرت جادویی می دانستند.

امروزه مریم گلی همچنان در طب سنتی کارآیی دارد. دمکرده ی رقیق آن گاهی به شکل چای مصرف میشود . این گیاه بعنوان قابض برای درمان اسهال و بصورت دهان شویه یا چای برای زخم های دهان یا گلو بکار می رود. دل شوره و سر درد را نیر با آن مداوا می کنند که در زمینه ی سردرد ، از تنتور و یا دود آن استفاده می کنند . کلمه بتونی که نام لاتین مریم گلی است ممکن است از کلمه Bew  به معنی سر و Ton به معنی خوب گرفته شده است.

منبع جغرافیایی :

این گیاه ،‌بومی نواحی مدیترانه است. همچنین در بسیاری از کشورهای اروپایی کشت می گردد. از آلبانی و یوگسلاوی سابق صادر می شود.

 ترکیبات مهم :

قسمت های هوایی و مخصوصاً برگهای گیاه حاوی 2/8 – 1 درصد از اسانس معطر است که قسمت اعظم آن را آلفاتوجن و بتاتوجن تشکیل می دهند. ترکیبات دیگر اسانس ،‌شامل سینئول و سس کوئی ترپن هایی از جمله اسید رزمارینیک می باشند. ترکیبات تلخ گیاه شامل دی ترپنوئید های کارنوزول ، راسمانول و مانول هستند. ترکیبات دیگر شامل فلاونوئید ها و تانن از جمله سالویاتانن هستند.

اثرات مهم :

مریم گلی بصورت چای ، بعنوان مشکلات هضم از جمله نفخ ، ورم غشاء روده ‌و اسهال ، تاثیرخوبی دارد. همچنینی بصورت غرغره دردرمان ورم گلو و دهان موثر است. از این گیاه بعنوان داروی ضد عرق ( ضد کمبود آب )‌ در تعریق شبانه بیماران مسلول و یا در تعریق های عصبی استفاده مس شود.

عصاره ی مریم گلی دارای اثر بسیار قوی ضد اکسیدان است. مطالعات اخیر نشان داده است که این اثرات ،‌بخاطر اجسامی از جمله اسید لابیاتیک و اسید کارنوزیک موجود در آن است.

همچنین ترکیب سالوین آن که یک اسید فنلی است بهمراه مشتق منو متیل اتر آن ،‌دارای خاصیت ضد میکروبی قوی بویژه بروی استافیلوکوک اورئوس است.

درطب عوام برای توقف ترشح شیر ، کاهش پرفشاری خون و بعنوان قاعده آور مصرف می شود.

عوارض جانبی :

با مصرف مقدار زیاد یا به مدت طولانی ، بویژه بعلت داشتن جسم توجون ممکن است باعث تاکیکاردی ،‌گرفتگی ، خشکی دهان ،‌تشنج و سرگیجه شود.

طریقه و میزان مصرف :

تهیه چای – بمنظور تهیه محلول غرغره و یا مصرف برای تعریق شبانه بروی مقدار 3 گرم خرد شده ی برگ گیاه ،‌یک استکان آب جوش ریخته و پس از 15 – 10 دقیقه ،‌صاف نموده و بصورت غرغره یا محلول خوراکی مصرف شود. برای مشکلات روده ای – معده ای بروی 3 – 1/5 گرم از خرد شده ی برگ گیاه ،‌حدود یک لیوان آب جوش ریخته و پس از 10 – 5 دقیقه آن را صاف کرده و میل می کنیم . برگ های گیاه ،‌بصورت تی بگ های 1/5 – 1 گرمی تهیه شده ، که بصورت چای مصرف می شوند.

همچنین محصولاتی بصورت قطره ،‌تنتور ، دراژه و کپسول توسط کارخانجات داروسازی تهیه شده و در دسترس هستند که مقادیر آن ها بروی بسته بندی ذکر شده است.

مهمترین اثرات گزارش شده مریم گلی :

ضد آلزایمر ،‌ضد آلتریت ،‌ضد باکتری ،‌ضد سرطان ،‌ضد تعریق ،‌ضد قارچ ، ضد التهاب ،‌ضد اکسیدان ،‌ضد عفونی کننده ،‌ضد اسپاسم ، ضد ویروس ، کاهش دهنده ی میل جنسی ،‌کاهش دهنده ی قند خون ، تشنج آور ، معرق ،‌ادرارآور ،‌قائده آور ،‌دارای خاصیت استروژنی ، خلط آور ، کاهش دهنده ی پرفشاری خون ،‌ محرک سیستم ایمنی ، مسهل ،‌التهاب آور ،‌آرام بخش ، مقوی معده ، ضد کرم و متوقف کننده ترشح شیر .‌

نکات قابل توجه :

مریم گلی در ایران بطور طبیعی رویش نداشته و در سال های اخیر با وارد کردن بذر آن ،‌اقدام به کشت محدود آن در بعضی از نقاط شده است.

با توجه به اینکه در گذشته از مریم گلی در طب سنتی ایران استفاده می شده و این گیاه جزء گیاهان دارویی مورد مصرف درایران بوده است ،‌لذا گذشتگان باید از گونه های مشابه به مریم گلی حقیقی استفاده می کرده اند که اثرات مشابه داشته است. قابل توضیح است که جنس سالویا در ایران دارای 58 گونه است که شامل گیاه علفی یک ساله یا چند ساله بوده و در نقاط ایران پراکنده هستند.

در نقاط مختلف ایران به احتمال زیاد ،‌از یک یا چند گونه مشابه ی مریم گلی استفاده میشود که دارای خواص مشابه می باشند.

در خارج از ایران نیز از گونه های مختلف مریم گلی بطور مشابه استفاده میشود که از میان آنها دو گونه ی سالویا افی سینالیس و سالوینا لاواندولا فولیا بیشتر از همه استفاده میشود. گونه یاول ، به نام دالما تیان سیج و گونه دوم به نام اسپانیش سیج مشهور است. اکثر گونه های مذکور برای استفاده دارویی کشت می شوند.

طبیعت مریم گلی سوزانده ،‌تلخ و سرد و خشک می باشد.

در طب چین از ریشه مریم گلی به اصطلاح برای حرکت خون ، دردهای قاعدگی و مشکلات قلبی استفاده می کنند. همچنین بعنوان آرام بخش و کاهش حرارت بدن مورد مصرف می باشد. برای این منظور ریشه را پودر نموده و بروی 5 تا 10 گرم آن یک لیوان آب جوش اضافه می نمایند . 20 دقیقه به حال خود گذاشته و بهتر است درب ظرف بسته باشد. سپس صاف کرده و میل می شود.


http://en.cvetq.info/e107_images/newspost_images/salvia_officinalis3.jpghttp://www.wholesaleshamanicherbs.com/images/Salvia.officinalis.jpg

http://www.crocus.co.uk/images/products2/PL/00/00/00/35/PL0000003552_card2_lg.jpg





نوع مطلب : گیاهان دارویی، 
برچسب ها : Salvia officinalis مریم گلی، مریم گلی Salvia officinalis، خواص مریم گلی، گیاه دارویی مریم گلی Salvia officinalis، فواید مصرف مریم گلی Salvia officinalis،
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر